Μέχρι τώρα είχαμε ελπίδα. Όταν λέμε τώρα, δεν εννοούμε ακριβώς τώρα, αλλά μέχρι πριν από ‘ένα δύο μήνες. Γιατί τους τελευταίους δύο μήνες, η αρθρογραφία άλλαξε για το μάτια του παρατηρητικού αναλυτή. Δηλαδή για αυτόν που έχει δύο μάτια και βλέπει από αυτά.Η λέξη πτώχευση αρχίζει και περιλαμβάνεται στο καθημερινό λεξικό. Μην ανησυχείτε. Όσο περνάει ο καιρός θα συμπεριλαμβάνεται όλο και περισσότερο, είτε για να τρομάζει είτε για να προετοιμάζει. Την επόμενη μέρα την δικιά μας, αλλά κυρίως και την επόμενη μέρα την δικιά τους.
Ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει τίποτα από τον Μαΐο του 2010. Ούτε οι πιθανότητες για πτώχευση έχουν αυξηθεί και φυσικά ούτε το μνημόνιο είχε να κάνει τίποτα με την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης. Το μνημόνιο ήταν μια σειρά από μέτρα, τα οποία ήταν κατά βάση και λογικά και σωστά αλλά καταστροφικά για μια χώρα σε τέτοια κατάσταση. Κάπως έτσι, οι στόχοι ενός μνημονίου που ήταν η σωτηρία μας γίνονται η βάση μιας πτώχευσης. Μόνο η Ελλάδα θα μπορούσε να το κάνει αυτό.



